کتابخانه رایگان فارکس

ارز دیجیتال چیست

ارز دیجیتال

ارز دیجیتال چیست؟| آشنایی با رمزارزها و دنیای کریپتوکارنسی

ارز دیجیتال چیست؟| آشنایی با رمزارزها و دنیای کریپتوکارنسی

رمزارزها یا همان ارزهای دیجیتال نام دیگر پول های دیجیتالی است که بر بستر یک پروتکل رمزنگاری شده به نام بلاک چین قرار گرفته اند.

ارز دیجیتال چیست؟

با وجود اینکه امروز دائماً از ارزهای دیجیتال می شنویم اما عده زیادی هستند که هنوز از ارزهای دیجیتال و کاربردهای آن اطلاعات دقیقی ندارند.

به زبان ساده رمز ارزها یا ارزهای دیجیتال طراحی شده‌اند تا از انواع کلاهبرداری و جعل و دزدی جلوگیری کنند.

سیستم طراحی ارزهای دیجیتال

رمزارزها در بستر یک پروتکل رمزگذاری شده به نام بلاک چین قرار گرفته اند برای این که درباره این ارزهای جدید که به تازگی بازار داغی پیدا کرده اند اطلاعات بیشتری کسب کنید همراه کوینی فا باشید.

بیشتر بخوانید: بلاک چین چیست؟

رمزارزها همان پولهای دیجیتالی هستند که با استفاده از روش امن و خاصی رمزنگاری شده اند این گونه از ارزها دارای خصوصیاتی از جمله غیرمتمرکز بودن و عدم امکان ویرایش هستند.

رمز ارزها تحت نظارت هیچ شرکت یا سازمانی نیستند به همین خاطر غیرمتمرکز بودن یکی از مهمترین ویژگی‌های ارز دیجیتال است.

برای این که بتوانید از ارزهای دیجیتال استفاده کنید یا برای کسی ارزی جابجا کنید نیازی به افتتاح حساب بانکی نیست.

در واقع کریپتوکارنسی ها بدون واسطه و مستقیم هستند و هیچ سازمان یا بانکی رمز ارزها را کنترل نمی کند. بیت کوین یکی از معروفترین رمز ارزها می باشد.

برای اینکه بتوانیم بیت کوین تولید کنیم باید ماینینگ انجام دهیم. دیگر ارزهای دیجیتال نیز روشی برای تولید دارند.

یکی از مهمترین محصولات دفتر کل توزیع شده، تکنولوژی بلاک چین است که ارزهای دیجیتال روی آن قرار دارند. بیشتر کریپتوکارنسی ها از بلاک چین های عمومی استفاده می‌کنند.

در بلاک چین عمومی تمام تراکنش های انجام شده برای تمامی افراد در شبکه و خارج از شبکه قابل مشاهده است.

تاریخچه ارز دیجیتال

به عقیده خیلی از افراد بیت کوین جزو اولین رمز ارز هاست. اولین بار در سال ۲۰۰۸ ایده بیت کوین در وایت پیپر نشر پیدا کرد و در سال ۲۰۰۹ برای اولین بار سکه های آن استخراج شد.

البته قبل از عملی شدن ایده ی بیت‌کوین، تلاش بسیاری برای ساختن یک ارز دیجیتال دیگر صورت گرفته بود اما ناموفق بود.

ارز دیجیتال

دو مشکل «اعتماد به شخص ثالث» و «خرج کردن دوباره» باعث شد که ارز های دیجیتال شکل بگیرند و تولید شوند.

زمانی که یک فرد برای نگه داشتن و منتقل کردن پول خود از بانک استفاده می‌کند در واقع آن شخص به بانک اعتماد کرده است. البته اعتماد یکی از ضروریات برای پیش بردن کارهاست.

در سیستم ارز دیجیتال با دیدن تراکنش ها و تاریخچه تراکنشها که امکانش برای همگان وجود دارد، می توانیم از تقلب کردن جلوگیری کنیم. این ایده به شکل غیر متمرکز برای بیت کوین ارائه شد و از دوبار خرج کردن جلوگیری کرد.

اولین ارز دیجیتالی که ارائه شد بیت‌کوین بود که توانسته بود دو مشکل مهم اعتماد و خرج دوباره را حل کند به همین خاطر دیگر نیازی نبود افراد برای نگهداری و انتقال پول از فرد یا بانکی استفاده کنند و به آن اعتماد کنند.

بیت کوین برای انسان ها سیستمی ارائه داد که در آن دیگر نیازی نبود به کسی اعتماد کنند و به همین خاطر در دیگر امورات انسانی نیز بیت کوین کاربرد دارد.

کم کم برای اینکه مشکلات دیگری نیز حل شوند ارزهای دیجیتال دیگری به وجود آمدند برای مثال ریپل تلاش کرد که رابطه بین بانکی و سیستم پرداختی آن‌ها هم کم هزینه شوند و هم پر سرعت. اتریوم هم برای اجرای قراردادهای هوشمند و. ساخته شد. توکن های زیادی روی ارزهای دیجیتال مانند اتریوم، ایاس و ارز دیجیتال چیست ترون ساخته شده‌اند که برای انجام تراکنش‌هایشان از بلاک چین های اصلی نیرو می گیرند.

سرعت محبوبیت رمزارزها در میان مردم بسیار بالاست که این به خاطر دلایل مختلفی از جمله بازار پر نوسان، ایده های آزادی خواهانه و تکنولوژی های بکار رفته در آن می باشد.

به خاطر اینکه ارز های دیجیتال تازه بوجود آمده‌اند امکان دارد یک ارز در یک روز چند صد درصد رشد کند یا بر عکس چند صد در صد ریزش کند.

تکنولوژی که در رمز ارزها به کار گرفته شده است امکان تقلب را از اشخاص می‌گیرد.

جالب است بدانید اساس این تکنولوژی رمزنگاری ریاضیات است به اضافه همه اینها با کنار گذاشته شدن واسطه ها، اشخاصی که به سیستم های مالی قدیمی و سنتی بدبین بودند نیز به سمت این ارزها کشیده شده اند.

چگونگی کار کردن رمز ارزها

نمونه های متفاوتی برای اجرای تراکنش‌های رمز ارزها وجود دارد که ارز های دیجیتال خود از این نمونه ها استفاده می کنند.

برای مثال بیت کوین از الگوریتم اثبات کار استفاده می‌کند یعنی خود ماینرها و استخراج کنندگان تراکنش ها را تایید می‌کنند.

الگوریتم‌های اجماع در سیستم بلاک چین همان نمونه ها و مدل هایی هستند که برای هم‌نظر شدن شرکت کنندگان شبکه و تایید کردن یا نکردن یک تراکنش نامگذاری شده اند.

طبق یک مدل انتخاب شده در ارزهای دیجیتال واسطه‌ها حذف می‌شود نام این مدل p2p یا مدل همتا به همتا است.

نودها مسئولیت بررسی در سیستم ارزهای دیجیتال را بر عهده دارند و امنیت کریپتوها را برقرار می‌کنند.

در شبکه های مختلف نودها به صورت متنوع انتخاب شده و کار خود را انجام می‌دهند مثلاً در بیت کوین ماینرها بررسی را انجام می‌دهند و در ایاس و ترون رای گیری می کنند که چه نودی بر شبکه نظارت کند.

در اثبات سهام نیز کاربری که قسمتی از سکه هایش را به صورت سهام قفل کرده باشد توانایی تصمیم گیری را دارد.

تفاوت ارزهای دیجیتال با پول های معمولی

یک سری از خصوصیات باعث شده پول های معمولی و ارزهای دیجیتال تفاوت‌هایی داشته باشند ولی به یاد داشته باشید که همه رمز ارزها تمام این ویژگی‌ها و خصوصیات را ندارند.

۱-غیر قابل بازگشت بودن

خصوصیت اول درباره کریپتوکارنسی‌ها این است که غیر قابل بازگشت هستند.

برای مثال اگر شما مقداری بیت کوین را اشتباهی به حساب فرد دیگری واریز کنید دیگر نمی‌توانید آن را پس بگیرید و باید بیخیال پول خود شوید.

البته این کار فقط در یک صورت امکان پذیر است که گیرنده پول بخواهد پولتان را به شما برگرداند ولی در بانک های موجود در دنیا این روش متفاوت است و می‌توان به صورت قضایی پیگیری کنید و پول خود را پس بگیرید.

۲-نامشخص بودن هویت

ویژگی دوم رمز ارزها نیمه ناشناس یا کاملاً ناشناس بودن آنها است. در آدرس کیف پول شما هویت شما و دیگر اطلاعات شما موجود نیست.

این ویژگی به خاطر این است که آدرس کیف پول از یکسری عبارات و حروف و اعداد مختلف درست شده که فقط بر اساس تراکنش های شما و تحلیل های بسیار عمیق می توان هویت شما را پیدا کرد البته این کار تقریباً غیر ممکن است.

ارز هایی مانند زیکش , گرین و مونرو به خاطر حریم خصوصی محور مانندی که دارند هویت افراد در تراکنش ارز دیجیتال چیست هایشان کاملا ناشناخته باقی می ماند.

۳-سرعت بالای انتقال در سطح جهانی

خصوصیت سوم کریپتوکارنسی‌ها بین المللی بودن یا به اصطلاح دیگر فرامرزی بودن آنهاست. اگر کاربری بخواهد مقداری پول را از نقطه‌ای به نقطه دیگر جهان بفرستد چندین روز طول می کشد اما با ارزهای دیجیتال تنها چند دقیقه به طول می‌انجامد.

۴-امنیت بالا

چهارمین ویژگی ارزهای دیجیتال امن بودن آنهاست. قدرت هش در تراکنش های درون شبکه که توسط کاربران به اشتراک گذاشته شده باعث می‌شود که امنیت ارزهای دیجیتال تامین شود.

سیستم کلید های عمومی و خصوصی که رمزنگاری شده هستند نیز به کاربران و افراد کمک می‌کند تا خود آنها پول ها و ارزهای خود را کنترل کنند و فرد دیگری امکان دسترسی به پول‌های آنها را نداشته باشد.

۵-غیرانحصاری بودن

ویژگی پنجم کریپتوها که باعث تمایز آنها با پول های معمولی می شود غیر انحصاری بودن آنهاست.

این ویژگی بدین معنی است که افراد می‌توانند بدون اینکه از کسی یا سازمان یا نهادی کسب اجازه کنند ارز های مختلفی مثل بیت کوین یا اتریوم و غیره استفاده کرده و تمام تاریخچه تراکنش های موجود را دریافت کرده و ببینند.

انواع ارزهای دیجیتال

به غیر از بیت کوین رمز ارزها را می‌توانیم به دو قسمت آلت‌کوین‌ها و توکن‌ها دسته‌بندی کنیم.

۱-آلت کوین ها

دسته اول که بلاک چین اختصاصی و مخصوص به خود را دارند آلت کوین ها یا همان کوین ها هستند.

تعدادی از آلت کوین ها از کدهای بیت‌کوین ساخته شده‌اند و اصطلاح مخصوص آنها این است که فورکی از بیت کوین می باشند.

این آلت کوین ها با تغییر جزئی در مقدار سکه‌ها، چگونگی استخراج و غیره از بیت کوین درست شده اند.

بعضی از آلت کوین ها هم مثل اتریوم، ریپل و ویوز بدون اینکه از کدهای بیت کوین استفاده کنند شبکه خودشان را ساخته اند که غالباً برای کارهای بیشتری به غیر از پول دیجیتال استفاده می شوند.

۲-توکن ها

دسته دوم همان توکن ها هستند که روی یک پلتفرم مانند اتریوم، ویوز و ایاس درست می شوند و برای اینکه تراکنش ها را اجرا کنند قدرتشان را از بلاک چین اصلی میگیرند چون خودشان بلاکچین مستقلی ندارند.

توکن ها هنگام عرضه اولیه کوین ها (ico) در قبال تأمین سرمایه جمعی به سرمایه‌گذاران داده می شود.

نمی توان از توکن ها فقط به عنوان یک ارز استفاده کرد زیرا توکن ها کاربردهای دیگری نیز دارند. توکن ها به دو قسمت تقسیم می شوند توکن‌های اوراق بهادار و توکن های کاربردی.

انواع ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال معروف

تعداد ارز های دیجیتال موجود در بازار حدود ۲۲۰۰ ارز است که مقداری از آنها رها شده یا مرده اند. در این ۱۰ سالی که ارز های دیجیتال به وجود آمده اند بعضی از آنها جایگاه خودشان را در بالاترین قسمت نگه داشته‌اند.

۱-بیت کوین

یکی از کهن ترین و معروف ترین ارز دیجیتال بیت کوین است که طی ۱۰ سال اخیر مورد توجه همگان قرار گرفته است. این ارز توسط شخصی با نام ساتوشی ناکاموتو ساخته شد و تا اکنون در رده اول جدول با همان محبوبیت قبلی قرار دارد.

۲-اتریوم

در سال ۲۰۱۳ ایده اتریوم توسط ویتالیک بوترین گفته شد و در سال ۲۰۱۴ به واقعیت تبدیل شد و اولین کوین های آن به بازار عرضه شد.

در جولای سال ۲۰۱۵ شبکه اتریوم تشکیل شد. هدف اتریوم ایده‌های نوآورانه بود. اتر ارز دیجیتال پلتفرم اتریوم است و می توان با آن ها توکن ساخت.

۳-ریپل

یکی از پلتفرم های دیگر موجود در بازار که متن باز است ریپل است. هدف طراحی ریپل تراکنش‌های کم خرج تر و سریعتر است.

در سال ۲۰۱۲ عرضه شد و روی توسعه سیستم پرداختی و همکاری کردن با بانک ها متمرکز شده ریپل از ارزهای خودش پشتیبانی میکند و کوین آن XRP است.

4-لایت کوین

هدف از ایجاد لایت‌کوین این بود که تراکنش‌ها و پرداخت‌ها بسیار سریع تر از بیت کوین انجام شوند.

برای ساختن این آلت کوین قدیمی، چارلی لی با تغییراتی که در کدهای بیت کوین اعمال کرد، آن را ساخت. این ارز دیجیتال با نام نقره دیجیتال شناسایی می‌شود.

۵-بیت کوین کش

با تغییر دادن سایز بلاک ها در سال ۲۰۱۷ بیت کوین کش ساخته شد و در سال ۲۰۱۸ به دو قسمت ABC و VS تقسیم شد که دسته ABC به نام بیت کوین کش هنوز ادامه دارد.

ارز دیجیتال چیست؟

ارز دیجیتال چیست؟

ارز دیجیتال (Cryptocurrency) شکل خاصی از پول دیجیتال است که بر پایه علم رمزنگاری ایجاد شده است. بیشتر ارزهای دیجیتال برای بهره‌مند شدن از ویژگی‌های اساسی مانند غیرمتمرکز بودن، شفافیت و تغییرناپذیر بودن از بلاک چین استفاده می‌کنند.

ماهیت غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال به این معنی است که هیچ نهاد، گروه یا سازمانی آن‌ها را کنترل نمی‌کند.

کریپتوکارنسی‌ها را می‌توان به صورت مستقیم و بدون دخالت هرگونه واسطه‌ای در اینترنت به شخص دیگری ارسال کرد. یعنی برای ارسال ارزهای دیجیتال به یکدیگر نیازی به افتتاح حساب بانکی، استفاده از خدمات بانک‌ها یا هر سازمان واسطه‌ دیگری نخواهید داشت.

رمزارزها همانند ریال و دلار پول‌هایی هستند که با سازوکار مختلفی ایجاد و توزیع می‌شوند. فرایند خلق برخی از این پول‌ها مانند بیت کوین با ماینینگ انجام می‌شود و برای تعدادی دیگر از آن‌ها، تمامی سکه‌ها از قبل به صورت استخراج شده در شبکه قرار می‌گیرند.

ارزهای دیجیتال بر روی فناوری‌ دفترکل توزیع شده ساخته‌ شده‌اند که یکی از محصولات مهم آن، فناوری بلاک چین است. بلاک چین‌های عمومی که اکثر ارزهای دیجیتال از آن استفاده می‌کنند، قابلیت مشاهده تمامی تراکنش‌ها را چه برای افرادی که در شبکه حضور دارند و چه برای افراد خارج از شبکه فراهم می‌کند.

ارز دیجیتال چیست؟

از دید بسیاری بیت کوین اولین ارز دیجیتال حقیقی یا رمز ارزی است که ایده آن سال ۲۰۰۸ در وایت‌پیپر بیت کوین منتشر و اولین سکه‌های آن در سال ۲۰۰۹ استخراج شد؛ هرچند پیش از بیت کوین نیز تلاش‌های زیادی برای ساخت یک ارز دیجیتال صورت گرفته بود.

ایده شکل‌گیری ارزهای دیجیتال از دو مشکل بزرگ «اعتماد به شخص ثالث» و «دوبار خرج کردن» ریشه می‌گیرد.

هنگامی که شما از بانک‌ها برای انتقال پول و نگهداری آن استفاده می‌کنید، در واقع به آن بانک اعتماد کرده‌اید. حتی اگر کلی‌تر به ماجرا نگاه کنید، اعتماد برای پیش بردن بسیاری از کارهایتان ضروری است.

ارز دیجیتال چیست - نمونه‌هایی از ارزهای دیجیتال

مشکل دوبار خرج کردن در سیستم‌های مالی که توسط سرورهای مرکزی با بررسی موجودی‌ها حل شده بود، جلوی افراد را از خرج کردن دوباره‌ی مقدار مشخصی پول می‌گرفت. این راهکار به صورت غیرمتمرکز در بیت کوین ارائه شد و تمامی افراد با بررسی تاریخچه تراکنش‌ها می‌توانستند از تقلب کردن سایرین جلوگیری کنند.

بیت کوین به عنوان اولین پول الکترونیکی عرضه شد که توانسته بود مسئله اعتماد و دوبار خرج کردن را حل کند. دیگر نیاز نبود افراد برای انتقال و نگهداری پول به شخص، سازمان، گروه و یا بانکی اعتماد کنند.

مسئله اعتماد نیز نه تنها در انتقالات پولی، بلکه در بسیاری از امور دیگر برای انسان‌ها به یک دردسر بزرگ تبدیل شده بود. برای همین سیستم عاری از اعتمادی که بیت کوین ارائه داده بود، در سایر فعالیت‌های انسانی نیز به کار گرفته شد.

رفته رفته ارزهای دیجیتال برای حل دغدغه‌های متفاوتی به وجود آمدند. به عنوان نمونه اتریوم خود را بستری برای توسعه برنامه‌های مختلف و اجرای قراردادهای هوشمند معرفی کرد و ریپل با نگاه خوشبینانه‌ نسبت به بانک‌ها، بر روی تجدید ساختار ارتباطات بین بانکی و ارائه سیستم پرداختی پرسرعت و کم‌هزینه متمرکز شد.

امروزه توکن‌های بسیاری بر روی بستر ارزهای دیجیتالی مانند اتریوم، ایاس و ترون ساخته شده‌اند که از قدرت بلاک چین‌های اصلی برای اجرای تراکنش‌هایشان بهره می‌گیرند.

رمزارزها چگونه کار می‌کنند؟

رمز ارزها برای اجرای تراکنش‌های خود، مدل‌های مختلفی را به کار می‌گیرند. به عنوان نمونه بیت کوین از مدل اثبات کار استفاده می‌کند که طی آن استخراج‌کنندگان یا ماینرها تراکنش‌ها را تایید می‌کنند.

این مدل‌های مختلف در بلاک چین‌ها که با نام «الگوریتم‌های اجماع» یا سازوکارهای توافق جمعی شناخته می‌شود، نحوه به اتفاق نظر رسیدن مشارکت‌کنندگان شبکه را در مورد تایید کردن یا نکردن یک تراکنش در شبکه تعیین می‌کنند.

تراکنش‌ ارزهای دیجیتال به صورت همتا به همتا (P2P) عمل می‌کند و براساس مدل استفاده شده، نیاز به واسطه‌ها را از بین می‌برند.

نحوه انجام تراکنش‌ در شبکه ارز دیجیتال بیت کوین

مسئولیت نظارت بر شبکه ارزهای دیجیتال و تامین امنیت آن توسط نودها تامین می‌شود. نودها در شبکه‌های مختلف به روش‌های مختلفی انتخاب می‌شوند. برای مثال در بیت کوین، استخراج‌کنندگان یا ماینرها هستند که این مسئولیت را بر عهده دارند، در ایاس و ترون درباره انتخاب این نودها رای‌گیری می‌شود و در شبکه‌های اثبات سهام، هر کسی که بخشی از سکه‌هایش را در شبکه به صورت سهام قفل کرده باشد، می‌تواند در مورد تراکنش‌ها تصمیم‌گیری کند.

ارزهای دیجیتال چه تفاوتی با پول‌های معمولی دارند؟

برخی ویژگی‌های منحصر به فرد سبب ایجاد تمایز بین ارزهای دیجیتال و پول‌های معمولی شده است. البته تمام این ویژگی‌ها در همه ارزهای دیجیتال وجود ندارد و می‌توان استثنائاتی را نیز مشاهده کرد.

اولین ویژگی ارزهای دیجیتال غیرقابل برگشت بودن تراکنش‌هاست. اگر انتقال ارز دیجیتالی را انجام دهید و تراکنش شما تایید شود، دیگر نمی‌توانید آن ارز دیجیتال چیست را برگردانید و این کار تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که گیرنده مایل به انجام این کار باشد. اما این شیوه در بانک‌ها متفاوت است. اگر شما به اشتباه پولی را به حساب شخصی دیگر انتقال داده باشید، در نهایت با پیگیری قضایی می‌توانید آن را پس بگیرید. اما اگر بیت کوین یا ارز دیجیتال دیگری را اشتباها به آدرس دیگری بفرستید، باید بیخیال آن شوید!

دومین ویژگی منحصربفرد ارزهای دیجیتال ناشناس بودن یا نیمه ناشناس بودن آن‌هاست. آدرس کیف پول‌ها که همان نقش شماره کارت یا شماره حساب را در حساب‌های بانکی دارند، شامل اطلاعات هویتی شما نمی‌شوند. این آدرس‌ها که از رشته عبارات حروف و اعداد تشکیل شده‌اند را تنها با بررسی تاریخچه تراکنش‌ها و تحلیل‌های عمیق می‌توان به هویت افراد پیوند زد. البته برخی ارزهای دیجیتال پیگیرگریز و حریم خصوصی محور مانند مونرو، زی‌کش و گرین طوری طراحی‌ شده‌اند که شناسایی هویت را خیلی سخت و تقریبا غیرممکن می‌کنند.

ارزهای دیجیتال چه تفاوت‌هایی با پول‌های معمولی دارند؟ 5 ویژگی متمایز کننده ارزهای دیجیتال

سومین ویژگی رمزارزها جهانی یا فرامرزی بودن آن‌هاست. ارسال پول به نقاط مختلف دنیا ممکن است با سیستم‌های فعلی تا چندین روز طول بکشد ولی ارزهای دیجیتال این کار را در عرض چند دقیقه می‌توانند انجام دهند. ارزهای دیجیتال محدودیت مرزی نمی‌شناسند و آن‌ها ارز دیجیتال چیست را می‌توان از هر نقطه‌ای در دنیا به نقطه دیگر فرستاد.

چهارمین ویژگی امنیت ارزهای دیجیتال است. این امنیت در مبادلات درون شبکه‌ای توسط قدرت هش به اشتراک گذاشته شده توسط افراد (در سیستم‌های اثبات کار) تامین می‌شود. از طرفی سیستم رمزنگاری کلید عمومی و کلید خصوصی این امکان را به اشخاص می‌دهد که خودشان کنترل پول‌های دیجیتالشان را بر عهده بگیرند و شخص دیگری نتواند به آن‌ها دسترسی پیدا کند.

پنجمین ویژگی که رمزارزها را نسبت به پول‌‌های معمولی متمایز کرده، انحصاری نبودن آن‌هاست. افراد برای اینکه بتوانند از شبکه‌های ارز دیجیتال مختلفی مانند بیت کوین، اتریوم، لایت کوین و غیره استفاده کنند، نیازی نیست از شخص یا گروه و سازمانی اجازه بگیرند. آن‌ها می‌توانند کل تاریخچه تراکنش‌ها را دانلود کرده و خودشان بدون نیاز به کسب اجازه اقدام به ارسال یا دریافت ارز دیجیتال کنند.

انواع ارز دیجیتال

ارزهای دیجیتال به جز بیت کوین را می‌توان به دو دسته آلت کوین‌ها و توکن‌ها تقسیم کرد. آلت کوین‌ها یا همان کوین‌ها هر کدام بلاک چین مخصوص خودشان را دارند. بخشی از کوین‌ها از کدهای اولیه بیت کوین ساخته شده‌اند و یا به اصطلاح فورکی از بیت کوین هستند. این‌ها با اعمال اصلاحات جزئی در متغیرهایی مانند تعداد سکه‌ها، الگوریتم استخراج، زمان ایجاد بلاک‌ها و غیره از بیت کوین به وجود آمده‌اند.

برخی کوین‌های دیگر مانند اتریوم، ریپل و ویوز شبکه خود را بدون استفاده از کدهای بیت کوین ساخته‌اند. این بلاک چین‌ها اغلب برای کاربردهای بیشتری به جز پول دیجیتال ایجاد شده‌اند.

انواع ارزهای دیجیتال - دسته بندی آلت کوین‌ها و توکن‌ها

توکن‌ها دسته دیگری از ارزهای دیجیتال هستند که بر بستر یک پلتفرم مانند اتریوم یا ویوز و ایاس ساخته می‌شوند. آن‌ها بلاک چین جداگانه‌ای ندارند و برای اجرای تراکنش‌های خود از قدرت بلاک چین اصلی کمک می‌گیرند.

توکن‌ها طی عرضه اولیه سکه یا همان ICOها در ازای تامین سرمایه جمعی به سرمایه‌گذاران اعطا می‌شوند. توکن‌ها کاربردهای مخصوص خودشان را دارند و نمی‌توان آن‌ها را به چشم یک ارز دید. خود توکن‌ها نیز به دو دسته توکن‌های اوراق بهادار و توکن‌های کاربردی تقسیم می‌شوند.

ارزهای دیجیتال مشهور

در حال حاضر بیش از ۲,۲۰۰ ارز دیجیتال در بازار وجود دارد که بیشتر آن‌ها پروژه‌های مرده یا رهاشده هستند. در طول تاریخ ۱۰ ساله ارزهای دیجیتال، برخی از آن‌ها از همان ابتدای ورود به بازار جایگاه خود را در رده‌های بالای جدول ارزشمندترین‌ها حفظ کرده‌اند.

بیت کوین

بیت کوین مشهورترین و قدیمی‌ترین ارز دیجیتال است که همیشه در کانون توجهات قرار داشته است. از زمان ساخت این ارز دیجیتال توسط ساتوشی ناکاموتو بیش از ۱۰ سال می‌گذرد و از آن زمان تاکنون جایگاه نخست را بین ارزهای دیجیتال از دست نداده است.

اتریوم

ایده اتریوم در سال ۲۰۱۳ توسط ویتالیک بوترین مطرح شد. عرضه اولیه سکه آن در سال ۲۰۱۴ به وقوع پیوست و شبکه آن در جولای ۲۰۱۵ راه‌اندازی شد. اتریوم از همان ابتدا با ایده‌های نوآورانه ظاهر شد. ارز دیجیتال این پلتفرم اتر (ether) نام دارد و از اتریوم برای ساخت توکن‌ می‌توان استفاده کرد.

ریپل پلتفرم متن‌بازی است که برای انجام تراکنش‌های ارزان و سریع طراحی شده است. این سیستم پرداختی در سال ۲۰۱۲ عرضه شد و از پول‌های رایج در شبکه خود پشتیبانی می‌کند. ریپل بر روی همکاری با بانک‌ها و توسعه سیستم پرداختی خود تمرکز کرده و کوین آن اکس‌آرپی (XRP) نام دارد.

لایت کوین

لایت کوین با هدف پرداخت‌های سریعتر، با اعمال تغییراتی بر روی کدهای بیت کوین توسط چارلی لی ساخته شد. این ارز دیجیتال با نام نقره دیجیتال شناخته می‌شود و یکی از قدیمی‌ترین آلت کوین‌هاست.

بیت کوین کش

یکی از فورک‌های معروف بیت کوین که با اعمال تغییر بر روی اندازه بلاک‌ها در سال ۲۰۱۷ به وجود آمد. بیت کوین کش در سال ۲۰۱۸ به دو زنجیره ABC و SV تقسیم شد، به طوریکه زنجیره ABC با نام بیت کوین کش به فعالیت خود ادامه داد.

دلیل محبوبیت ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال به دلیل بازار پرنوسان‌شان، فناوری که در آن‌ها به کار رفته و همچنین ایده‌های آزادی‌خواهانه‌ای که دارند، به سرعت بین مردم به محبوبیت بالایی دست یافتند.

بازار ارزهای دیجیتال به دلیل نوپایی آن‌ها، نوسانات زیادی دارد و ممکن است در یک روز ارز دیجیتال چیست قیمت یکی از آن‌ها تا چندصد درصد رشد کرده و یا چند ده درصد ریزش کند.

فناوری به کار رفته در ارزهای دیجیتال با به کارگیری علم رمزنگاری که پایه آن ریاضیات است، امکان تقلب را از افراد می‌گیرد و سیستم‌های پرداختی را در جهت راستگویی تشویق می‌کند.

علاوه‌ بر این، جنبه آزادی‌خواهانه و کنار گذاشتن واسطه‌ها باعث شده تا افرادی که نسبت به سیستم‌های مالی سنتی بدبین بودند نیز به سمت ارزهای دیجیتال متمایل شوند.

سوالات متداول درباره ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال شکل خاصی از پول هستند که بر پایه علم رمزنگاری ساخته شده‌اند. ویژگی مهم آن‌ها غیرمتمرکز بودن، شفافیت و تغییرناپذیری بلاک چین آن‌هاست که در اغلب این ارزها، چنین خصوصیاتی مشاهده می‌‌شوند.

تقریبا تمام ارزهای دیجیتال بر بستر بلاک چین کار می‌کنند. با این حال هر یک از آن‌ها بلاک چین را به طریق متفاوتی پیاده‌سازی کرده که در سازوکارهای اجماع این مورد مشاهده می‌شود.

ارزهای دیجیتال را می‌توان از طریق صرافی‌های آنلاین داخلی خریداری کرد و یا به فروش رساند. برای این کار نیاز به گذراندن عملیات احراز هویت دارید.

ماینینگ (Mining) یا استخراج ارز دیجیتال چیست؟

سه راه اصلی برای به دست آوردن بیت کوین وجود دارد: خرید، پذیرش آنها در ازای کالا و خدمات و در نهایت استخراج

مقدمه

سه راه اصلی برای به دست آوردن یک ارز دیجیتال همچون بیت کوین وجود دارد: خرید آنها از صرافی‌ها، پذیرش آنها در ازای کالا و خدمات و در نهایت، استخراج ارز دیجیتال جدید. استخراج (Mining) در واقع فرآیند اضافه کردن سوابق تراکنش‌ها به دفترکل عمومی بیت کوین، موسوم به «بلاک چین» است. وجود این سیستم باعث می‌شود که هر تراکنشی قابلیت تأیید شدن داشته باشد و هر شخصی بتواند به این دفترکل دسترسی داشته باشد. کاربرد دیگر آن، تمییز قائل شدن بین تراکنش‌های قانونی بیت کوین و هر گونه تلاش برای دو بار ارسال کردن پول‌هایی است که قبلاً به جایی دیگر ارسال شده‌اند.

استخراج ارز دیجیتال چیست؟

استخراج یا ماینینگ (Mining) یک فرآیند ثبت سوابق است که با استفاده از قدرت پردازش کامپیوتر انجام می‌شود.

علت نام‌گذاری بلاکچین این است که زنجیره‌ای از بلاک‌ها است؛ بلاک‌هایی که لیست تراکنش‌های انجام‌شده در یک بازه زمانی مشخص هستند. هنگامی که یک بلاک از معاملات انجام شود، استخراج کننده‌ها آن را وارد یک فرآیند می‌کنند. آنها فرمول ریاضی پیچیده‌ای را با توجه به اطلاعات داخل بلاک اعمال می‌کنند. سپس آن را به دنباله‌ای به مراتب کوتاه‌تر و ظاهراً تصادفی از حروف و کلمات تبدیل می‌کنند که «هش» نام دارد.

هش (Hash) یک دنبالۀ منحصربه‌فرد و با طول ثابت از ارقام تصادفی است که می‌تواند با هر اندازه از داده ساخته شود.

یک هش صرفاً شامل اطلاعات مربوط به بلاک تراکنش‌ها نیست، بلکه برخی از داده‌های دیگر نیز در آن استفاده می‌شود. از همه مهم‌تر اینکه هش مربوط به بلاک قبلی که در بلاک چین ذخیره شده است را نیز شامل می‌شود.

با اینکه ساخت هش از مجموعه‌ای از داده‌ها مثل یک بلاک از معاملات کار نسبتاً راحتی است، اما اینکه با مشاهدۀ یک دنبالۀ هش بتوانید دریابید چه اطلاعاتی در آن به کار رفته است، عملاً غیرممکن است. به علاوه اینکه هر هش منحصربه‌فرد است و تغییر دادن تنها یک رقم از یک بلاک بیت کوین، دنبالۀ هش را به کلی تغییر می‌دهد.

مفهوم هش در استخراج بیت کوین

همان‌طور که در مثال بالا مشاهده می‌کنید، تفاوتی ندارد که داده‌های شما چقدر باشند؛ اندازۀ هش همیشه ثابت می‌ماند. به خاطر همین ویژگی‌ها است که هش به‌ عنوان یک مهر و موم دیجیتال کار می‌کند. اگر شخصی تنها یک بلاک از تراکنش‌ها را دستکاری کند، هش مربوط به آن و نیز تمام دنبالۀ هش‌های بعدی در بلاکچین فوراً تغییر می‌کنند. بنابراین هر گونه تلاش برای کلاه‌برداری در شبکۀ بلاکچین، توسط هر شخصی که از آن استفاده می‌کند قابل شناسایی است.

استخراج ارز دیجیتال

پاداش‌ها

اساساً استخراج کننده‌ها یا ماینرها با تأیید هر تراکنش و حصول اطمینان از قانونی بودن هر یک از آنها، در حال خدمت به جامعۀ بیت کوین هستند. آنها با استفاده از نرم‌افزارهایی که مخصوص استخراج بلاک‌ها ساخته شده‌اند، با یکدیگر رقابت می‌کنند. هر زمان که یک بلاک مُهر می‌شود، به این معنا است که استخراج کننده با موفقیت یک دنبالۀ هش جدید را ساخته است؛ به همین خاطر وی پاداش دریافت می‌کند.

از اکتبر 2017، پاداش استخراج به 12.5 بیت کوین به ازای هر بلاک رسید. این مبلغ در هر 210 هزار بلاک، نصف می‌شود که حدوداً چهار سال زمان می‌برد. در حال حاضر پاداش استخراج هر بلاک، 6.25 بیت کوین است.

از آنجایی که تعداد کل ارز دیجیتال بیت کوین (BTC) محدود است، هر چه کوین‌های بیشتری استخراج شوند، ارزش هر کدام از آنها بالاتر می‌رود. بنابراین، اگرچه تعداد بیت کوین‌ها به ازای بلاک به ناچار کاهش پیدا می‌کنند، اما ارزش نرخ استخراج احتمالاً همان اندازه مانده یا بیشتر می‌شود.

به طور معمول، ساخت هش با مجموعه‌ای از اطلاعات بسیار راحت است. کامپیوترها این کار را خوب انجام می‌دهند. به همین خاطر به منظور جلوگیری از اینکه کاربران هزاران بلاک تراکنش را هش نکنند و تمام بیت کوین‌های موجود در چند دقیقه استخراج نشود، شبکۀ بیت کوین باید آگاهانه و از قصد این پروسه را سخت‌تر کند.

پیچیدگی

این کار توسط الگوریتم «گواه اثبات کار» (Proof of Work) انجام می‌شود. این سیستم از متقاضیان خدمات می‌خواهد که برخی کارها را انجام دهند. معمولاً به معنای زمان پردازش توسط کامپیوتر است. تولید گواه اثبات کار (PoW) یک فرآیند تصادفی با احتمال پایین است. بنابراین، به طور معمول آزمون و خطاهای زیادی برای تولید یک گواه اثبات کار لازم است. در مورد ارز دیجیتال بیت کوین، هش همان چیزی است که به عنوان گواه اثبات کار فعالیت می‌کند.

گواه اثبات کار (PoW) یک اقدام اقتصادی است که از طریق درخواست برخی کارها از درخواست‌کنندۀ خدمات، به منظور جلوگیری از اقدامات کلاه‌بردارانه، به کار می‌رود. معمولاً معنای آن، زمان پردازش توسط کامپیوتر است.

برای اینکه استخراج بیت کوین از این نیز سخت‌تر شود، چیزی به نام «سختی شبکه بیت کوین» (Bitcoin Difficulty) در پروسه پیاده‌سازی می‌شود. سختی ارز دیجیتال بیت کوین در واقع میزان سختی پیدا کردن یک بلاک جدید در مقایسه با ساده‌ترین بلاکی است که می‌تواند وجود داشته باشد.

سختی استخراج

سختی استخراج به معنی درجۀ سختی ساخت یک هش صحیح است. این درجه هر 2016 بلاک مجدداً محاسبه می‌شود و طوری طراحی شده است که استخراج یک بلاک حدوداً 10 دقیقه طول بکشد. وقتی استخراج‌کننده‌های جدید به این پروژه ملحق شوند، میزان تولید بلاک به ناچار بالا می‌رود. سپس، وقتی میزان سختی مجدداً محسابه شد، به منظور جبران و کاهش میزان تولید بلاک، این نرخ سختی افزایش پیدا می‌کند. هر بلاکی که توسط استخراج‌کنندگانِ کلاه‌بردار منتشر شود و میزان سختی را برآورده نکند، توسط هر فردی در شبکه طرد می‌شود و از این طریق بی‌ارزش می‌گردد.

سخن پایانی

فرآیند استخراج نیازمند تلاش فراوان است و از این طریق، ارز جدید به آرامی در دسترس قرار خواهد گرفت. نرخ پدیدار شدن کوین‌های جدید به نرخ استخراج کالاهایی مثل طلا از زیر زمین شباهت دارد. به همین خاطر است که این فرآیند، ماینینگ (mining)، یعنی استخراج، نام گرفته است.

ارز دیجیتال چیست؟

ارز دیجیتال چیست؟

ارز دیجیتال (Cryptocurrency) شکل خاصی از پول دیجیتال است که بر پایه علم رمزنگاری ایجاد شده است. بیشتر ارزهای دیجیتال برای بهره‌مند شدن از ویژگی‌های اساسی مانند غیرمتمرکز بودن، شفافیت و تغییرناپذیر بودن از بلاک چین استفاده می‌کنند.

ماهیت غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال به این معنی است که هیچ نهاد، گروه یا سازمانی آن‌ها را کنترل نمی‌کند.

کریپتوکارنسی‌ها را می‌توان به صورت مستقیم و بدون دخالت هرگونه واسطه‌ای در اینترنت به شخص دیگری ارسال کرد. یعنی برای ارسال ارزهای دیجیتال به یکدیگر نیازی به افتتاح حساب بانکی، استفاده از خدمات بانک‌ها یا هر سازمان واسطه‌ دیگری نخواهید داشت.

رمزارزها همانند ریال و دلار پول‌هایی هستند که با سازوکار مختلفی ایجاد و توزیع می‌شوند. فرایند خلق برخی از این پول‌ها مانند بیت کوین با ماینینگ انجام می‌شود و برای تعدادی دیگر از آن‌ها، تمامی سکه‌ها از قبل به صورت استخراج شده در شبکه قرار می‌گیرند.

ارزهای دیجیتال بر روی فناوری‌ دفترکل توزیع شده ساخته‌ شده‌اند که یکی از محصولات مهم آن، فناوری بلاک چین است. بلاک چین‌های عمومی که اکثر ارزهای دیجیتال از آن استفاده می‌کنند، قابلیت مشاهده تمامی تراکنش‌ها را چه برای افرادی که در شبکه حضور دارند و چه برای افراد خارج از شبکه فراهم می‌کند.

ارز دیجیتال چیست؟

از دید بسیاری بیت کوین اولین ارز دیجیتال حقیقی یا رمز ارزی است که ایده آن سال ۲۰۰۸ در وایت‌پیپر بیت کوین منتشر و اولین سکه‌های آن در سال ۲۰۰۹ استخراج شد؛ هرچند پیش از بیت کوین نیز تلاش‌های زیادی برای ساخت یک ارز دیجیتال صورت گرفته بود.

ایده شکل‌گیری ارزهای دیجیتال از دو مشکل بزرگ «اعتماد به شخص ثالث» و «دوبار خرج کردن» ریشه می‌گیرد.

هنگامی که شما از بانک‌ها برای انتقال پول و نگهداری آن استفاده می‌کنید، در واقع به آن بانک اعتماد کرده‌اید. حتی اگر کلی‌تر به ماجرا نگاه کنید، اعتماد برای پیش بردن بسیاری از کارهایتان ضروری است.

بیت کوین

مشکل دوبار خرج کردن در سیستم‌های مالی که توسط سرورهای مرکزی با بررسی موجودی‌ها حل شده بود، جلوی افراد را از خرج کردن دوباره‌ی مقدار مشخصی پول می‌گرفت. این راهکار به صورت غیرمتمرکز در بیت کوین ارائه شد و تمامی افراد با بررسی تاریخچه تراکنش‌ها می‌توانستند از تقلب کردن سایرین جلوگیری کنند.

بیت کوین به عنوان اولین پول الکترونیکی عرضه شد که توانسته بود مسئله اعتماد و دوبار خرج کردن را حل کند. دیگر نیاز نبود افراد برای انتقال و نگهداری پول به شخص، سازمان، گروه و یا بانکی اعتماد کنند.

مسئله اعتماد نیز نه تنها در انتقالات پولی، بلکه در بسیاری از امور دیگر برای انسان‌ها به یک دردسر بزرگ تبدیل شده بود. برای همین سیستم عاری از اعتمادی که بیت کوین ارائه داده بود، در سایر فعالیت‌های انسانی نیز به کار گرفته شد.

رفته رفته ارزهای دیجیتال برای حل دغدغه‌های متفاوتی به وجود آمدند. به عنوان نمونه اتریوم خود را بستری برای توسعه برنامه‌های مختلف و اجرای قراردادهای هوشمند معرفی کرد و ریپل با نگاه خوشبینانه‌ نسبت به بانک‌ها، بر روی تجدید ساختار ارتباطات بین بانکی و ارائه سیستم پرداختی پرسرعت و کم‌هزینه متمرکز شد.

امروزه توکن‌های بسیاری بر روی بستر ارزهای دیجیتالی مانند اتریوم، ایاس و ترون ساخته شده‌اند که از قدرت بلاک چین‌های اصلی برای اجرای تراکنش‌هایشان بهره می‌گیرند.

رمزارزها چگونه کار می‌کنند؟

رمز ارزها برای اجرای تراکنش‌های خود، مدل‌های مختلفی را به کار می‌گیرند. به عنوان نمونه بیت کوین از مدل اثبات کار استفاده می‌کند که طی آن استخراج‌کنندگان یا ماینرها تراکنش‌ها را تایید می‌کنند.

این مدل‌های مختلف در بلاک چین‌ها که با نام «الگوریتم‌های اجماع» یا سازوکارهای توافق جمعی شناخته می‌شود، نحوه به اتفاق نظر رسیدن مشارکت‌کنندگان شبکه را در مورد تایید کردن یا نکردن یک تراکنش در شبکه تعیین می‌کنند.

تراکنش‌ ارزهای دیجیتال به صورت همتا به همتا (P2P) عمل می‌کند و براساس مدل استفاده شده، نیاز به واسطه‌ها را از بین می‌برند.

نحوه انجام تراکنش‌ در شبکه ارز دیجیتال بیت کوین

مسئولیت نظارت بر شبکه ارزهای دیجیتال و تامین امنیت آن توسط نودها تامین می‌شود. نودها در شبکه‌های مختلف به روش‌های مختلفی انتخاب می‌شوند. برای مثال در بیت کوین، استخراج‌کنندگان یا ماینرها هستند که این مسئولیت را بر عهده دارند، در ایاس و ترون درباره انتخاب این نودها رای‌گیری می‌شود و در شبکه‌های اثبات سهام، هر کسی که بخشی از سکه‌هایش را در شبکه به صورت سهام قفل کرده باشد، می‌تواند در مورد تراکنش‌ها تصمیم‌گیری کند.

ارزهای دیجیتال چه تفاوتی با پول‌های معمولی دارند؟

برخی ویژگی‌های منحصر به فرد سبب ایجاد تمایز بین ارزهای دیجیتال و پول‌های معمولی شده است. البته تمام این ویژگی‌ها در همه ارزهای دیجیتال وجود ندارد و می‌توان استثنائاتی را نیز مشاهده کرد.

اولین ویژگی ارزهای دیجیتال غیرقابل برگشت بودن تراکنش‌هاست.

اگر انتقال ارز دیجیتالی را انجام دهید و تراکنش شما تایید شود، دیگر نمی‌توانید آن را برگردانید و این کار تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که گیرنده مایل به انجام این کار باشد. اما این شیوه در بانک‌ها متفاوت است. اگر شما به اشتباه پولی را به حساب شخصی دیگر انتقال داده باشید، در نهایت با پیگیری قضایی می‌توانید آن را پس بگیرید. اما اگر بیت کوین یا ارز دیجیتال دیگری را اشتباها به آدرس دیگری بفرستید، باید بیخیال آن شوید!

دومین ویژگی منحصربفرد ارزهای دیجیتال ناشناس بودن یا نیمه ناشناس بودن آن‌هاست.

آدرس کیف پول‌ها که همان نقش شماره کارت یا شماره حساب را در حساب‌های ارز دیجیتال چیست بانکی دارند، شامل اطلاعات هویتی شما نمی‌شوند. این آدرس‌ها که از رشته عبارات حروف و اعداد تشکیل شده‌اند را تنها با بررسی تاریخچه تراکنش‌ها و تحلیل‌های عمیق می‌توان به هویت افراد پیوند زد. البته برخی ارزهای دیجیتال پیگیرگریز و حریم خصوصی محور مانند مونرو، زی‌کش و گرین طوری طراحی‌ شده‌اند که شناسایی هویت را خیلی سخت و تقریبا غیرممکن می‌کنند.

ارزهای دیجیتال چه تفاوت‌هایی با پول‌های معمولی دارند؟

سومین ویژگی رمزارزها جهانی یا فرامرزی بودن آن‌هاست.

ارسال پول به نقاط مختلف دنیا ممکن است با سیستم‌های فعلی تا چندین روز طول بکشد ولی ارزهای دیجیتال این کار را در عرض چند دقیقه می‌توانند انجام دهند. ارزهای دیجیتال محدودیت مرزی نمی‌شناسند و آن‌ها را می‌توان از هر نقطه‌ای در دنیا به نقطه دیگر فرستاد.

چهارمین ویژگی امنیت ارزهای دیجیتال است.

این امنیت در مبادلات درون شبکه‌ای توسط قدرت هش به اشتراک گذاشته شده توسط افراد (در سیستم‌های اثبات کار) تامین می‌شود. از طرفی سیستم رمزنگاری کلید عمومی و کلید خصوصی این امکان را به اشخاص می‌دهد که خودشان کنترل پول‌های دیجیتالشان را بر عهده بگیرند و شخص دیگری نتواند به آن‌ها دسترسی پیدا کند.

پنجمین ویژگی که رمزارزها را نسبت به پول‌‌های معمولی متمایز کرده، انحصاری نبودن آن‌هاست.

افراد برای اینکه بتوانند از شبکه‌های ارز دیجیتال مختلفی مانند بیت کوین، اتریوم، لایت کوین و غیره استفاده کنند، نیازی نیست از شخص یا گروه و سازمانی اجازه بگیرند. آن‌ها می‌توانند کل تاریخچه تراکنش‌ها را دانلود کرده و خودشان بدون نیاز به کسب اجازه اقدام به ارسال یا دریافت ارز دیجیتال کنند.

انواع ارز دیجیتال

ارزهای دیجیتال به جز بیت کوین را می‌توان به دو دسته آلت کوین‌ها و توکن‌ها تقسیم کرد. آلت کوین‌ها یا همان کوین‌ها هر کدام بلاک چین مخصوص خودشان را دارند. بخشی از کوین‌ها از کدهای اولیه بیت کوین ساخته شده‌اند و یا به اصطلاح فورکی از بیت کوین هستند. این‌ها با اعمال اصلاحات جزئی در متغیرهایی مانند تعداد سکه‌ها، الگوریتم استخراج، زمان ایجاد بلاک‌ها و غیره از بیت کوین به وجود آمده‌اند.

برخی کوین‌های دیگر مانند اتریوم، ریپل و ویوز شبکه خود را بدون استفاده از کدهای بیت کوین ساخته‌اند. این بلاک چین‌ها اغلب برای کاربردهای بیشتری به جز پول دیجیتال ایجاد شده‌اند.

انواع ارزهای دیجیتال - دسته بندی آلت کوین‌ها و توکن‌ها

توکن‌ها دسته دیگری از ارزهای دیجیتال هستند که بر بستر یک پلتفرم مانند اتریوم یا ویوز و ایاس ساخته می‌شوند. آن‌ها بلاک چین جداگانه‌ای ندارند و برای اجرای تراکنش‌های خود از قدرت بلاک چین اصلی کمک می‌گیرند.

توکن‌ها طی عرضه اولیه سکه یا همان ICOها در ازای تامین سرمایه جمعی به سرمایه‌گذاران اعطا می‌شوند. توکن‌ها کاربردهای مخصوص خودشان را دارند و نمی‌توان آن‌ها را به چشم یک ارز دید. خود توکن‌ها نیز به دو دسته توکن‌های اوراق بهادار و توکن‌های کاربردی تقسیم می‌شوند.

ارزهای دیجیتال مشهور

در حال حاضر بیش از ۲,۲۰۰ ارز دیجیتال در بازار وجود دارد که بیشتر آن‌ها پروژه‌های مرده یا رهاشده هستند. در طول تاریخ ۱۰ ساله ارزهای دیجیتال، برخی از آن‌ها از همان ابتدای ورود به بازار جایگاه خود را در رده‌های بالای جدول ارزشمندترین‌ها حفظ کرده‌اند.

بیت کوین

بیت کوین مشهورترین و قدیمی‌ترین ارز دیجیتال است که همیشه در کانون توجهات قرار داشته است. از زمان ساخت این ارز دیجیتال توسط ساتوشی ناکاموتو بیش از ۱۰ سال می‌گذرد و از آن زمان تاکنون جایگاه نخست را بین ارزهای دیجیتال از دست نداده است.

اتریوم

ایده اتریوم در سال ۲۰۱۳ توسط ویتالیک بوترین مطرح شد. عرضه اولیه سکه آن در سال ۲۰۱۴ به وقوع پیوست و شبکه آن در جولای ۲۰۱۵ راه‌اندازی شد. اتریوم از همان ابتدا با ایده‌های نوآورانه ظاهر شد. ارز دیجیتال این پلتفرم اتر (ether) نام دارد و از اتریوم برای ساخت توکن‌ می‌توان استفاده کرد.

ریپل پلتفرم متن‌بازی است که برای انجام تراکنش‌های ارزان و سریع طراحی شده است. این سیستم پرداختی در سال ۲۰۱۲ عرضه شد و از پول‌های رایج در شبکه خود پشتیبانی می‌کند. ریپل بر روی همکاری با بانک‌ها و توسعه سیستم پرداختی خود تمرکز کرده و کوین آن اکس‌آرپی (XRP) نام دارد.

لایت کوین

لایت کوین با هدف پرداخت‌های سریعتر، با اعمال تغییراتی بر روی کدهای بیت کوین توسط چارلی لی ساخته شد. این ارز دیجیتال با نام نقره دیجیتال شناخته می‌شود و یکی از قدیمی‌ترین آلت کوین‌هاست.

بیت کوین کش

یکی از فورک‌های معروف بیت کوین که با اعمال تغییر بر روی اندازه بلاک‌ها در سال ۲۰۱۷ به وجود آمد. بیت کوین کش در سال ۲۰۱۸ به دو زنجیره ABC و SV تقسیم شد، به طوریکه زنجیره ABC با نام بیت کوین کش به فعالیت خود ادامه داد.

دلیل محبوبیت ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال به دلیل بازار پرنوسان‌شان، فناوری که در آن‌ها به کار رفته و همچنین ایده‌های آزادی‌خواهانه‌ای که دارند، به سرعت بین مردم به محبوبیت بالایی دست یافتند.

بازار ارزهای دیجیتال به دلیل نوپایی آن‌ها، نوسانات زیادی دارد و ممکن است در یک روز قیمت یکی از آن‌ها تا چندصد درصد رشد کرده و یا چند ده درصد ریزش کند.

فناوری به کار رفته در ارزهای دیجیتال با به کارگیری علم رمزنگاری که پایه آن ریاضیات است، امکان تقلب را از افراد می‌گیرد و سیستم‌های پرداختی را در جهت راستگویی تشویق می‌کند.

علاوه‌ بر این، جنبه آزادی‌خواهانه و کنار گذاشتن واسطه‌ها باعث شده تا افرادی که نسبت به سیستم‌های مالی سنتی بدبین بودند نیز به سمت ارزهای دیجیتال متمایل شوند.

سوالات متداول درباره ارزهای دیجیتال

ارز دیجیتال چیست؟

ارزهای دیجیتال شکل خاصی از پول هستند که بر پایه علم رمزنگاری ساخته شده‌اند. ویژگی مهم آن‌ها غیرمتمرکز بودن، شفافیت و تغییرناپذیری بلاک چین آن‌هاست که در اغلب این ارزها، چنین خصوصیاتی مشاهده می‌‌شوند.

ارزهای دیجیتال چگونه کار می‌کنند؟

تقریبا تمام ارزهای دیجیتال بر بستر بلاک چین کار می‌کنند. با این حال هر یک از آن‌ها بلاک چین را به طریق متفاوتی پیاده‌سازی کرده که در سازوکارهای اجماع این مورد مشاهده می‌شود.

چگونه ارزهای دیجیتال را بخریم یا ارز دیجیتال چیست بفروشیم؟

ارزهای دیجیتال را می‌توان از طریق صرافی‌های آنلاین داخلی خریداری کرد و یا به فروش رساند. برای این کار نیاز به گذراندن عملیات احراز هویت دارید.

ارز دیجیتال چیست؟ تفاوت ارزهای دیجیتال و ارزهای رمز پایه چیست ؟

ارز دیجیتال

ارز دیجیتال

ارز های دیجیتال در چند سال اخیر سروصدای زیادی به پا کرده اند و به اعتقاد کارشناسان آینده انسان به ارز های رمزپایه گره خورده است.

کریپتوکارنسی یاهمان ارز های رمزپایه در مقابل ارز های بانکی قرار دارد و بزرگترین تفاوت این دو در شکل فیزیکی شان می باشد به این صورت که ارز های دیجیتال به صورت دیتاهای دیجیتالی انتقال می یابند و بر خلاف ارزهای بانکی از ماهیت فیزیکی برخوردار نیستند .

ارز های رمز پایه از زمان اختراع شان تا کنون نوسانات شدیدی را تجربه کرده اند و همین باعث شده است تا عده زیادی برای سرمایه گذاری به این عرصه روی آورند.

ویژگی های ارز دیجیتال

سازوکار ارز های دیجیتال به چه صورت است و چگونه به وجود می آیند؟

ارز های دیجیتال بر روی یک شبکه غیر متمرکز به نام بلاکچین پردازش و ذخیره می شوند و تمام تراکنش ها از اولین روز پیدایش این شبکه روی آن وجود دارد و بروزرسانی می شود.
اولین ارزی که به این صورت به وجود آمد بیت کوین بود که در سال 2009 معرفی شد و بیشترین حجم بازار ارزهای دیجیتال ره با 50% به خود اختصاص داده است و پرچمدار ارزهای دیجیتال نیز است.
در این لحظه بالغ بر 2500ارز دیجیتال وجود دارد که برای شناخت برخی از معروف ترین آنها میتوان به بیت کوین, اتریم, ریپل , بیتکوین کش, تتر و لایت کوین اشاره کرد.

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو به دکمه بالا